Brievenbus

Ik duw tegen de zware deur van het dormatory complex, niks, geen beweging die ook maar enigszins neigt naar openen. Na twee keer nadenken kom ik tot de conclusie dat het Kanji teken op het koperen handvat staat voor trekken, en niet voor duwen, het was een lange dag.
De eerste voetstappen op de terracotta vloer gaan in de richting van een rood helder lampje, een lichtknop. Het indrukken van de knop doet het rode lampje uitgaan en het licht in de TL balken heen en weer springen.
Na enige seconden is mijn zichtsveld uitgebreid van een rood lampje tot een daadwerkelijke lobby. Al gauw word mijn verwondering voor de TL lampen omgezet in nieuwsgierigheid voor wat er zich om de hoek bevindt. Ik weet wat er zich om de hoek bevindt maar toch ben ik nieuwsgierig, zal het dit keer anders zijn dan andere keren?
Eer ik dit uit kan vinden, dien ik eerst, geheel volgens Japanse traditie mijn straatslippers om te wisselen voor huis slippers. Door alle nieuwsgierigheid gaat dit volgens routine en al gauw sta ik op het punt om een blik om de hoek te werpen. Nog even wachten om mijn nieuwsgierigheid tot het toppunt te krijgen en dan doe ik een stap naar voren.

Daar is hij, een houten kast ingelegd met koper, mijn brievenbus. Een beetje trillend loop ik er op af.
In een beweging, met twee keer de snelheid waarmee ik dit object benaderd heb, duw ik de deksel omhoog. Niks.
Nieuwsgierigheid vloeit met een enorme kracht richting mijn voeten en over in teleurstelling...

Hebben jullie je vermaakt met passage 1. van 'Tom in Japan, the novel' ?
Mooi, mijn adres staat hieronder ;)

3-12-5 Matsuba-cho, A103
Higashi-Matsuyama-shi
Saitama-ken, Japan
355-0017


Over 2 weken passage 2, 'Van leegte naar vreugde' :)